Varen we naar de Azoren of naar Groenland?

29 mei 2024

Waar we in Puerto Plata in de Dominicaanse Republiek de enige zeilboot waren die richting Bermuda voer, is in Bermuda elke zeiler onderweg. Een grote groep boten is op weg naar de Verenigde Staten of Canada en een nog veel groter aantal boten is onderweg naar Europa. Ik vind dat leuk, die sfeer van vertrek die er hangt. En om met anderen die dezelfde tocht gaan afleggen te spreken over de voorbereiding en de weersvoorspellingen door te nemen.

Dat weer is namelijk wel een dingetje. Tot zeven dagen vooruit kunnen we zien wat ons vermoedelijk te wachten staat. Maar daarna? En juist ter hoogte van de Azoren bevinden zich geregeld hoge drukgebieden waardoor er geen wind is. We willen een weervenster kiezen dat sowieso de eerste zeven dagen goede wind voorspelt. En hopelijk hebben we dan geluk en zullen we rondom de Azoren ook wind blijven houden. Het moment van vertrek bepalen voor zo’n lange tocht voelt wel als een gok.

Op 29 mei wagen we het erop. De voorspellingen zien er echt goed uit, voor de eerste week. En we kunnen onderweg met onze Iridium Go weerberichten ophalen. Iets waar we later op de tocht immens veel aan gaan hebben…

De avond voor vertrek klaren we uit. De volgende ochtend tanken we nog wat extra diesel en om tien uur varen we met fantastisch zomerweer de baai uit. Bye bye Bermuda! Alle zeilen trekken we omhoog, de motor gaat uit en … yes wat zeilen we heerlijk!

We blijken mega veel mazzel te hebben want we kunnen gewoon recht op ons doel blijven afvaren. Het hogedrukgebied wat we vrezen laat zich niet zien wat betekent dat we niet met een omweg naar onze bestemming hoeven te gaan.

Van tevoren heb ik onze ereaders volgezet met fantastische boeken als Ik kom hier nog op terug, Man maakt stuk, Onderland, Kairos en In de mist van Golden Gate Park. We lezen ze allemaal! En we koken goed, slapen prima en leggen intussen mooie afstanden af. Met behulp van de stroming mee 😊 Het is een supertocht en op 5 juni zijn we al halverwege! We fantaseren inmiddels over de restaurantjes waar we volgende week naartoe gaan.

Totdat we opeens, middenin de nacht van 6 juni stilliggen. De wind is plotsklaps op. Het is 2 uur ’s nachts en de zeilen beginnen akelig te klapperen. De genua draaien we maar in. Het grootzeil laten we staan voor het geval de wind weer verschijnt. Maar nee, om acht uur ’s ochtends dobberen we nog steeds. Om twaalf uur ’s middags zijn we nog geen mijl opgeschoten. ’s Avonds liggen we nog steeds stil. Na dertig uur behoorlijk midden op de oceaan te hebben gedobberd lijkt het erop dat we wind voelen. Inmiddels blijkt de stroming de andere kant op te zijn gegaan en zijn we vijftig mijl naar het westen gezet. We zijn niet eens meer op de helft!

Maar we kunnen weer zeilen, alleen niet de kant op die we willen. We varen nu pal noord. De wind trekt behoorlijk aan en we knallen richting Groenland. ‘Zullen we daar anders heengaan?’ stelt Jouke voor. Omdat we geen informatie hebben over de plaatsen waar we kunnen inklaren, lijkt het me beter toch naar het eiland Faial op de Azoren te gaan. Inmiddels lijkt het heel lang geleden dat we lagen te dobberen. We varen aan de wind en we hebben veel wind, soms wel 25 knopen. Intussen halen we twee keer per dag een weerbericht op, hopend dat er een keer goede wind wordt voorspeld om weer oostwaarts te kunnen gaan.

Na drie dagen pal noord varen, inmiddels zijn we niet ver van de ijsgrens verwijderd, lijkt er een heel smal streepje wind meer oostelijk van ons te zijn. Als die wind er ook daadwerkelijk is, zou dat super zijn. Maar als het niet blijkt te kloppen, belanden we midden in een windstil gebied. Iets waar we helemaal geen zin in hebben. Nu zeilen we ten minste nog. We besluiten het erop te wagen en veranderen onze koers van 30 graden naar 95 graden. De wind houdt aan! We varen weer op ons doel af.

Wanneer ik het boek World Cruising Routes van Jimmy Cornell pak, lees ik dat deze beroemde oceaanzeiler de door ons gekozen route ook adviseert. Heel grappig om te lezen dat onze noordelijke omweg een bekende strategie voor dit stuk is. Wat de meeste zeilboten lijken te doen is recht op het doel blijven varen en motoren wanneer de wind wegvalt. Omdat wij een zeer zwaar schip hebben met een oude motor die veel verbruikt, kiezen wij voor de te bezeilen omweg.

Wat later dan de boten met wie we vertrokken, komen we op 17 juni aan in de stad Horta op het eiland Faial! Ik vond het een toffe tocht omdat we door de vele weersveranderingen continu actief met het zeilen bezig waren.