Piratennest SXM

‘Ik ben bang!’ schreeuwt Pleuni mij toe. We scheuren door de lagoon van Sint Maarten met onze nieuwe buitenboordmotor 15 pk Yamaha Enduro. We hebben deze aangeschaft om een lange periode van klussen en onderhoud op Sint Maarten af te sluiten en te vieren.

Ik merk dat met meer vermogen ik snel de controle verlies over de bijboot. We gaan echt veel te hard en ik realiseer me dat de motor eigenlijk te zwaar is voor ons bootje. Shit, is het een miskoop? Volgens de specs moet onze rubberboot het aankunnen. Nou ja, dan hebben we hem maar op de groei gekocht. Vol gas durven we in ieder geval nog niet.

Hier op Sint Maarten kennen we ondertussen de goede kluswinkels en lekkere restaurantjes. Twee maanden zijn we er al. We kwamen er om te klussen en omdat je hier heel gemakkelijk spullen uit Amerika en Nederland kan laten overvaren. Sint Maarten kent geen btw en je betaalt geen import. Samen met de erg lage transportkosten is dit voor spulletjes kopen the place to be. Je zou dan ook verwachten dat de spullen in de winkel spotgoedkoop zijn. Maar wat blijkt, de buitenboordmotoren zijn er wel goedkoop maar de watersportwinkels zoals Island Waterwold zijn schreeuwend duur. Ze maken woekerwinsten! Een drinkwaterpomp kost hier 100 euro meer dan in Nederland en dan te bedenken dat ze de btw en import ook in hun eigen zak steken. Wat een klootzakken! Een simpele slangklem 40mm kost er 8 dollar. Nou jaaaaaaaaa. Is Sint Maarten dan wel zon goede plek om ons geplande onderhoud en upgrades te doen?

We krijgen een tip van onze vrienden Liza en Akko van de Choctaw om contact op te nemen met transportbedrijf stmnv.com. We besluiten om vanaf dan alle bootspulletjes – hoe klein dan ook – via Amazon te bestellen in de US en via deze zogenaamde freight forwarder via Miami naar Sint Maarten te laten sturen. Duur? Neuh per levering is het startbedrag $ 15 en dan $4 per pakje. Omdat Amazon ook nog zoveel mogelijk spulletjes in één doosje stopt en het transport pas gestart wordt als alle doosjes in Miami binnen zijn, zijn de kosten bijna verwaarloosbaar.
Al snel staan er Amazondozen op de kade van Philipsburg te wachten om meegenomen te worden. Nieuwe lithiumaccu, nieuwe loodaccu’s, elektronica, nieuw gereedschap, kabels, aansluitmateriaal, nieuwe drinkwaterpomp en ook slangklemmen. Het is te veel om op te noemen. De altijd vriendelijke chauffeur geven we een fooi voor het sjouwen van de accu’s.

Ik lach in mijn vuistje. We hebben een manier gevonden om de dure watersportwinkels te mijden en het voelt alsof we het systeem hebben gehackt. Ik merk dat ik toch wel een Hollander ben en steeds meer moeite begin te kriigen met de brutale prijzen maar ook het schaamteloos oplichten van de toeristen en zeilers in het bijzonder. Meestal zijn we scherp genoeg en controleren we elke bon. En geloof me, hier aan de Nederlandse kant van Sint Maarten gaan we bijna vaker wel dan niet terug voor een correctie bij de watersportwinkels. We komen er meestal wel uit maar soms is het bedrog te groot en de list te geniepig en zijn we alsnog de klos…

Zo rekenen we een op maat gemaakt kabelslot af bij Island Waterwold waar ineens allerlei kosten bijkomen die apart contant betaald moeten worden, . We laten het maar zitten en kopen alleen de kabel en de krimp. De volgens dag zit het met toch niet lekker en bel ik het hoofdkantoor. Het betreffende filiaal moet alsnog zonder extra kosten de kabel krimpen (dit blijkt een standaardservice) en dagen later blijkt dat het betreffende personeelslid is overgeplaatst naar het hoofd filiaal. We zwaaien maar vriendelijk naar deze dame als we haar weer tegen komen. Ze loopt rood aan. Is wraak zoet, nou we vermoeden dat het personeel veel te weinig betaald krijgt en met zulke praktijken af en toe een centje bijverdient. We hebben ook met ze te doen.

Een kabelslot, een set onderbroeken, klein watersportspul maar af en toe gaat het om grote bedragen. Zo probeerden we maanden eerder in Grenada een bijboot te kopen en ging ineens de kassaprijs met 330 dollar omhoog. Dan maar bij een andere winkel. Hier werd de verkeerde boot aan ons geleverd. Ze hoopten dat we het niet zagen want het gevraagde model hadden ze achteraf niet meer. We gingen bijna voor 800 dollar het schip in. We staan perplex… Helaas horen we vergelijkbare verhalen omtrent de zwendel rondom de verkoop van rubberboten.

Weken later besluiten om het over een andere boeg te gooien… Onze vrienden Floris en Ivar van ‘Sailors for Suistainabilty’ geven de tip dat er ook betaalbare transportservices zijn vanuit Nederland. Laten we gewoon in Nederland een bijboot kopen dan weten we in ieder geval wat je krijgt. Het voordeel is dat de winkel geen btw rekent als de boot buiten de EU wordt verscheept. Wauw, dat verschil dekt meer dan de transportkosten! Uiteindelijk vinden we de perfecte rubberboot niet in een winkel maar juist op marktplaats! Goede staat, goede prijs en voor €100,- transportkosten staat er weken later een enorm pakket op ons te wachten. De boot blijkt niet lek en inderdaad in goede staat, we zijn blij. Weer hebben we het systeem gehackt!

De feestdagen komen er weer aan en deze vieren we met vrienden in Philipsburg. Kerst met onze Canadese buurtjes en samen doen we het nog even dunnetjes over met lekker steengrillen aan boord. Oud en nieuw vieren we met Ivar en Floris aan boord van hun Lucy Para2. Het wordt ouderwets gezellig, er is veel lekkers en later prachtig vuurwerk op het strand. Aan het eind van de avond sta ik toch wat wankel op mijn benen en trekt Pleuni me aan mijn haren weg bij de beachbar. Het is mooi geweest zegt ze, we gaan naar huis. Nee ook geen bvo-tje! Tevreden vallen we in slaap.

Klussen

Ondertussen klussen we wat af in Sint Maarten. De klussenlijst is enorm, we hebben immers een jaar geen onderhoud kunnen doen vanwege mijn rug. Onze oude bolle Olim is weer toe aan some good ol lovin. Met gepaste tegenzin gaan we aan de slag. Geplande klusweken worden uiteindelijk maanden..

Eerst maar die houten deurtjes, ze zien er wat gehavend uit en ook het schuifluik wordt opgeknapt en geschilderd. De juiste lak is bijna op maar per toeval blijkt de pot kozijnenverf van thuis meegkomen. Ach dat crème a la Tuindorp Oostzaan is ook mooi.

In de eerste week geeft Pleuni, onze ferro expert, elke roestplek een eigen nummer. We tellen 152 te behandelen plekjes. Oef dat wordt een klus. We bikken, ratelen en schuren er op los. Het is zwaar in deze hitte maar we hebben resultaat. Bij het schilderen gaat het alleen he-le-maal mis. Caramba! die jetski’s komen telkens te dichtbij en dat geski sproeit zout water over de boot. Ik ga op mijn knieën en begin het dek af te likken. En ja hoor, de reling: zout, de opbouw: zout, de loopdekken: alles smaakt zout! Een zout oppervlak kun je niet schilderen dus dit moet echt anders. De haven heeft geen plek en de hele baai is elke dag als een jetski funpark. Stom, stom, stom, hier hebben we niet goed over nagedacht. De plekjes hebben acht lagen primer en lak nodig en dit is geen doen zo. We accepteren de situatie en we passen ons dag- en nachtritme aan. We schilderen ’s avonds en ’s nachts om dan overdag uit te puffen, pfffffff. Maar met wat een mooi resultaat. Na drie weken van bikken en schilderen glimt de Olim weer als een grote verse hondekeutel in de maneschijn.

Geen water uit de kraan
Op het gebied van diagnose is dit voor mij de lastigste klus geweest…. EVER! Het vacuüm van de waterpomp werd niet vastgehouden en er zat dus ergens een lek. Het lek vinden was enorm lastig. We hebben over een periode van november tot en met februari alles tig keer uit elkaar gehaald en uiteindelijk alles maar vervangen. Nieuwe waterpomp, afsluiters, kranen, slangen, koppelstukken, terugslagkleppen, drie dubbele slangklemmen en ook de bedrading van de pomp heb ik opnieuw aangelegd. De klachten werden minder maar gingen niet helemaal weg, aaarhg! Als laatste heb ik 6 nieuwe stukken slang opnieuw vervangen maar dan voor een doorzichtige variant. EUREKA! nu zie je daar een luchtbelletje en daar niet …sjonge.. snel alles weer uitelkaar. Was het een oneffenheid op de pijp die ik heb wegslepen of toch een slechte slang… het is gelukkig gefixed.

Watertank cementeren
Met het waterpompprobleem zijn we ook de watertanks ingedoken, zat daar misschien een probleem? Helaas geen lek maar wel een kans om de tanks weer schoon te maken en opnieuw in te smeren met verse cement. We hebben twee tanks van samen 1900 liter, behoorlijk groot dus. Je kan er, als je niet te groot bent, half in staan. Eerst hebben we de mangaten geopend voor inspectie. Pleuni kon met een plamuurmes het losse cement afsteken en een sopje na om de tanks weer schoon te krijgen. Er was gelukkig weinig roest te zien, en we smeerden alles weer in met twee laagjes Portland cement. Al met al een klus van zeven dagen maar het water smaakt weer fris.

Installatie nieuwe accu’s lithium (hybride)

Zeilers onder elkaar hebben het vaak over techniek. Misschien wat te veel als je het Pleuni vraagt maar voor mij is techniek ook een soort hobby binnen de hobby zeilen.
Gezellig met een biertje erbij uren keuvelen over installaties, apparatuur en gereedschap. Later op de avond komen de anekdotes over de kapotte strontpomp of levensgevaarlijke lekkages midden op de oceaan. Leerzaam en vermakelijk met voor de mannen het bijkomend voordeel dat we het niet over ons gevoelsleven hoeven te hebben.

….Hier stond een stuk tekst over onze kapotte accus, stroomproblemen, gedoe en geëtter, kabels, krimpkous etc…. ik heb het maar geschrapt.

Lang verhaal kort: Akko van sv Choctaw vertelde me dat hij blij was met zijn conventionele lithium installatie (met gescheiden laad- en verbruik bussen zoals in de meeste boten zit) maar dat hij een volgende keer voor een hybride installatie zou gaan. De voordelen van een hybride installatie zijn groot en bleek voor ons de meest logische keuze. Lithiumaccu’s vragen om meer bescherming dan loodaccu’s en ik had er toen nog niet veel kaas van gegeten. Een aantal weken verder hebben we de installatie afgerond en zijn we een stuk wijzer geworden. We zijn blij, we hebben veel stroom en nu draait zelfs de wasmachine via de omvormer direct op de lithium batterijen. Akko heeft enorm geholpen in het voorbereidende denkproces. Thanx Akko! Meer weten over lithium hybride dan is dit een handige website:

https://www.zwerfcat.nl/en/lithium-hybrid.html

Autopilot

Wat rijmt er op autopilot?

Jammer dat ie begint te haperen en we zijn blij dat we met genoeg wind de windvaanstuurautomaat kunnen gebruiken. In Martinique stuurde de autopilot ons bijna tegen een rif op. Sjonge..
We zijn ondertussen wat nieuwe onderdelen verder en het stuurt weer wat.

Tot…. ‘wat is dat ratelende geluid?’ vraagt Pleuni! Dit euvel kon gelukkig snel opgelost worden door een schat van een man. Mark, een lasser en kunstenaar uit Zuid-Afrika laste het uitgelubberd tussenstukje zo weer dicht. Cuánto costa? ‘I don’t have a rate for two minutes work’ Merci Mark tu es le meilleur!

Uit eten en happy hour

Is het alleen maar klussen? Gelukkig niet en komt er na een aantal weken weer meer ruimte voor vertier. We gaan naar lekkere Franse bakkertjes met handgedraaide croissants en we vinden de goede en betaalbare restaurantjes. We hebben gezellige borrels met Els en Peter aan boord of we gaan met een leuk clubje zeilers naar Soggy Dollar waar het bier nog steeds, jaja op SXM kan het, èèn dollar kost. Rosé kost drie dollar maar dan krijg je ook een glas van heb ik me jou daar. Pleuni, dan helemaal aangeschoten wil dan wel even in het donker met de bijboot door de baai rammen. Lang verhaal kort, we leven nog.

Ton en Dominique nodigen ons uit voor een leuke wandeling met andere zeilers en met afsluiter vliegtuigen kijken en biertjes drinken. Els en Peter, zulke lieve mensen, trakteren ons nog op een etentje omdat we ze geholpen hebben met het plaatsen van een advertentie op facebook. Het is erg gezellig met zijn vieren en doen nog een rummetje na. Het afscheid later die week in Soggy valt uiteindelijk dan ook zwaar. Sjonge weer afscheid. Dat blijft nooit wennen.

…btw het verhaal dat we out of the blue uitgenodigd werden door twee mega hartelijke Fransen om bij ze te komen eten en dat wij eerst dachten dat ze met ons wilden swingen houden jullie nog van me tegoed…nou een voorproefje dan Pleuni: Jouke èèn ding maar we houden de kleren aan!

Einde

Eindelijk, van iedereen afscheid genomen, de klussen gedaan en toen heel rap uitklaren aan de Nederlandse kant, wat denk je? Komt er ineens ZESTIG euro bij (what the fak!). Ze willen de langligkorting die gerekend is omdat we vooraf voor acht weken hebben betaald terugvorderen en rekenen daarnaast voor het gemak ook nog een weekje extra. Gelukkig zet Pleuni door en de beambte gaat overstag. Ik blijf buiten want ik kan die zwendel niet meer aanzien. Met mijn sleutel duw ik een dikke kras in de dienstauto van de beambte. Ik vertel Pleuni niets en hand in hand lopen we terug naar de boot.

So long, suckers!